Jesteś tutaj

Podstawowe uwarunkowania uczenia się dorosłych

W kolejnych postach na tej stronie przedstawię zasady uczenia się osób dojrzałych. W projekcie składającym się z przekazywania wiedzy w prakseologicznym podejściu można wyodrębnić podstawowe kroki, definiujące zasób wiadomości nie tylko jako pozyskane ustrukturyzowane dane, ale również umiejętności ich wykorzystania oraz wyuczone postawy i zachowania. Te etapy wymyślił George Smiggel w 1998 i ciekawie zaprezentował ją w niewielkiej publikacji, więcej: Ekonomiczne Gry Menedżerskie Dla Przedsiębiorstw
Początkowy krok w procesie przekazywania wiedzy w opisanym wyżej definiuje się jako nieuświadomioną postawę niekompetencyjną, która wskazuje na przyswojenie informacji o świecie za pomocą następujących elementów: uczeń mało doświadczył na dany temat i nie jest świadomy tej luki w braku wiedzy.
Następnym etapem będzie często świadoma postawa niekompetencyjna. W okresie jego występowania szkolony doświadcza luk w swoich kompetencjach, jednak nadal nie posiada odpowiednio dużo danych o świecie, ażeby te braki uzupełnić.
Kolejny element w procesie edukacji nazywa się „uświadomiona kompetencja”. Uczący się miał możliwość posiąść do tej pory wystarczającą kompetencje w danej dziedzinie, ale żeby zastosować ją w praktyczny sposób musi wykonywać wysiłek dbając o dużą determinację w działaniu. Opisany wyżej krok do doskonałości dość rzadko jednak kończy się sukcesem. W tym miejscu kończy się czynność nauczania, ale ważna jest czynność indywidualnego przyswajania wiedzy.
Czwartym elementem w procesie edukacji, możliwym do osiągnięcia, kiedy uczący się jest zaangażowany, jest „nieograniczona postawa kompetencyjna”. Zdobyta postawa kompetencyjna staje się zestawem odruchów, wartości życiowych i behawioralnych uwarunkowań.
Warto zauważyć, że dużo kursów, projektów szkoleniowych i ogólnie pojmowana praktyka edukacyjna skupia się na technikach rozwoju kompetencji uczestnika procesu edukacyjnego. Dlatego w kolejnym blogu zamieszczę sposoby pozyskiwania informacji przez człowieka. Należy je znać, kiedy gry i symulacje będą w programie sesji szkoleniowej.
Edward Tuwim
Twórca tego komentarza jest absolwentem kierunku matematyki Uniwersytetu Śląskiego i studiów podyplomowych z zakresu literaturoznastwa. Posiada tytuł Coacha VRN. Buduje swoją karierę w Narwiku. Od piętnastu sezonów wykłada i kreuje gry odnoszące się do negocjacji międzykulturowych w branży „farmaceutyka”.

O NASZYM BLOGU:
Gry Drużynowe
Treningi menedżerskie
Gry tworzone na miarę
Przywództwo
Lean games
Kreatywność
Firmy szkoleniowe
Ćwiczenia dla wykładowców